Άρθρα – vickyfollidi.gr https://vickyfollidi.gr Fri, 23 Feb 2018 10:25:45 +0000 en-US hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.3.1 Aμβλυωπία https://vickyfollidi.gr/a%ce%bc%ce%b2%ce%bb%cf%85%cf%89%cf%80%ce%af%ce%b1/ Fri, 23 Feb 2018 09:48:38 +0000 https://vickyfollidi.gr/?p=8655 Τί γνωρίζαμε μέχρι σήμερα:

  • κλασική θεραπεία ο αποκλεισμός (κάλυψη) του “καλού ” ματιού ώστε να εξαναγκασθεί ο εγκέφαλος να χρησιμοποιεί το αμβλυωπικό μάτι (αυτό με την χαμηλότερη όραση) σε συνδιασμό με την συνεχή χρήση των διορθωτικών γυαλιών

  • η κάλυψη δεν διασφαλίζει 100% την επίτευξη άριστης όρασης (10/10) και η διακοπή της κατά την πλαστική περίοδο της όρασης ( από τη γέννηση έως το 8ο περίπου έτος) μπορεί να οδηγήσει ξανά σε αμβλυωπία

  • η κάλυψη δεν προάγει την διόφθαλμη όραση. Η έλλειψη της τελευταίας μπορεί οποιαδήποτε στιγμή να επαναφέρει το πρόβλημα της αμβλυωπίας.

Τί μαθαίνουμε από τις τελευταίες έρευνες ( όπως η παρακάτω):

  • με την  επαναλαμβανόμενη άσκηση με διόφθαλμα (binocular ipad) ηλεκτρονικά παιχνίδια – tetris, balloon, labyrinth….  – , αυξήθηκε σημαντικά η όραση των αμβλυωπικών παιδικών ματιών κατά την επανεξέταση  3 μήνες μετά – με παράλληλη βέβαια  συνεχή χρήση των γυαλιών τους και εφόσον πριν την έναρξη αυτής της θεραπείας η όρασή τους ήταν σταθερή

  • επιπλέον η όραση με αυτή την θεραπευτική αντιμετώπιση αυξήθηκε ραγδαία και παρέμεινε σταθερή στην επανεξέταση και 3 μήνες μετά τον τερματισμό της

  • τέλος, εκτός από την αποτελεσματικότητα και την σταθερότητα αυτής της θεραπείας της αμβλυωπίας είναι επιπλέον διασκεδαστική και ευχάριστη με αποτέλεσμα τα παιδιά να συμμορφώνονται σε αυτήν πολύ καλύτερα σε σύγκριση με την κάλυψη, ενέχοντας μικρότερο κίνδυνο ανάπτυξης ψυχοκοινωνικών προβλημάτων

 

 

 A BINOCULAR IPAD TREATMENT FOR AMBLYOPIC CHILDREN

ABSTRACT

Purpose

Monocular amblyopia treatment (patching or penalization) does not always result in 6/6 vision and amblyopia often recurs. As amblyopia arises from abnormal binocular visual experience, we evaluated the effectiveness of a novel home-based binocular amblyopia treatment.

Methods

Children (4–12 y) wore anaglyphic glasses to play binocular games on an iPad platform for 4 h/w for 4 weeks. The first 25 children were assigned to sham games and then 50 children to binocular games. Children in the binocular group had the option of participating for an additional 4 weeks. Compliance was monitored with calendars and tracking fellow eye contrast settings. About half of the children in each group were also treated with patching at a different time of day. Best-corrected visual acuity, suppression, and stereoacuity were measured at baseline, at the 4- and 8-week outcome visits, and 3 months after cessation of treatment.

Results

Mean (±SE) visual acuity improved in the binocular group from 0.47±0.03 logMAR at baseline to 0.39±0.03 logMAR at 4 weeks (P<0.001); there was no significant change for the sham group. The effect of binocular games on visual acuity did not differ for children who were patched vs those who were not. The median stereoacuity remained unchanged in both groups. An additional 4 weeks of treatment did not yield additional visual acuity improvement. Visual acuity improvements were maintained for 3 months after the cessation of treatment.

Conclusions

Binocular iPad treatment rapidly improved visual acuity, and visual acuity was stable for at least 3 months following the cessation of treatment.

 

Introduction

A growing appreciation of the role of binocular dysfunction (suppression) in amblyopia has motivated a reformulation of amblyopia treatment. Classically, amblyopia has been attributed to the habitual suppression of one eye and a reduction in cortical excitatory binocular neurons in V1, which have been thought to be established during the critical period and are lost permanently if surgical and/or optical corrections are not administered in time., However, recent evidence suggests otherwise. The loss of binocular responsiveness of V1 neurons in strabismic animals is reversible when interocular suppression is removed by using a GABA antagonist to block GABAergic inhibition.

This suggests that the loss of binocular summation is a result of active suppression. This hypothesis received support from a report that adults with amblyopia can experience binocular vision when fellow eye contrast is reduced, revealing the presence of intact binocular cortical mechanisms., Taken together, these results suggest that it is active suppression that renders a structurally intact binocular visual system functionally monocular in amblyopia. Therefore, the structurally intact binocular pathways may be responsive to rehabilitation using binocular treatments.

Several pilot studies have reported results of a binocular treatment for amblyopia using reduced fellow eye contrast to allow the amblyopic individuals to experience binocular vision. Under investigator supervision, a total of 37 adults and 14 school-age amblyopic participants in six studies practised binocular tasks for 1–4 weeks using a haploscope, video goggles, or an iPod with a lenticular overlay to separate the monocular images., , , , , , As binocular function improved with training, visual acuity also improved, usually by an average of 0.2 logMAR but ranging from 0.0 to 0.9 logMAR improvement. The preliminary studies support the hypothesis that a binocular approach to treatment of amblyopia can be efficacious. However, these initial studies were limited to small cohorts of primarily adult patients who had short-term laboratory-based treatment, and lacked long-term follow-up. Here, we report a large-cohort study that investigated the effectiveness of a home-based binocular treatment for childhood amblyopia.

 

Materials and methods

Inclusion and exclusion criteria

Amblyopic children aged 4–12 years with strabismus, anisometropia, or both were referred to the study by local pediatric ophthalmologists between June 2012 and September 2013. Strabismic children were only eligible to participate if misalignment of the visual axes had been successfully treated with glasses and/or surgery (defined as ≤5 pd residual strabismus). Eligible children had best-corrected amblyopic eye visual acuity (BCVA) of 0.2–0.9 logMAR, 0.2 logMAR or better in the fellow eye, and≥0.2 logMAR interocular difference. All children enrolled had been wearing glasses (if needed) for ≥3 months and had stable BCVA before baseline (three consecutive visual acuity measurements at ≥4-week intervals within ±0.1 logMAR; for six children only two consecutive visual acuity measurements were available). Exclusion criteria were concurrent treatment with atropine penalization, prematurity ≥8 weeks, developmental delay, and coexisting ocular or systemic diseases. Medical records were obtained from the referring ophthalmologists to extract diagnosis, cycloplegic refraction, and treatment plan (if any).

Protocol

The first 25 children were assigned to sham games and then 50 children to binocular games. This design was used to minimize confusion about which filter (red or green) was to be worn over which eye (right or left; amblyopic or fellow) and to allow us to conduct testing of the sham cohort with testers who were unaware that the study had a sham arm. Whether or not the child concurrently had patching treatment (at a different time of day) was decided solely by the referring pediatric ophthalmologist. Children took home the dichoptic game apps either on their own or a loaned iPad. Children wore red–green anaglyphic glasses to play the games for 4 h per week for 4 weeks. At the end of the first 4-week treatment period, children in the binocular group who had not attained amblyopic eye BCVA of 0.0 logMAR were invited to participate in a second 4-week period. BCVA, suppression, and stereoacuity were measured at the baseline visit, the 4- and 8-week outcome visits, and 3 months after the cessation of treatment.

Binocular and sham iPad games

Images of the dichoptic games are provided in the Supplementary Information. Each game was dichoptic, with low-contrast components visible to one eye and high-contrast components visible to the other eye. For binocular games, fellow-eye contrast was set to 15–20% with amblyopic eye contrast 100% to allow the child to experience binocular vision., , , For the sham games, anaglyphic glasses were reversed so that amblyopic eye contrast was reduced, making it impossible for the child to experience binocular vision during game play. As the child demonstrated that they did experience binocular vision (by achieving a criterion game score), the lower contrast was gradually (5–10%) incremented day by day. The Tetris game, which was used in four previous amblyopic treatment pilot studies,, , , had high-contrast falling blocks and low-contrast stationary base blocks that had to be fit together to form continuous rows of blocks. In the Balloon game, a balloon launcher was aimed to place at least three balloons of identical shape adjacent to each other, so that they ‘pop’ and disappear. Some balloons were high-contrast, others low-contrast, and some were visible to both eyes. Pong simulated a ping-pong game with a high-contrast ball and a low-contrast paddle controlled by tilting the iPad from side to side. In the Labyrinth game, the child tilted the iPad to roll a high-contrast ball into a low-contrast blinking hole while avoiding other holes. At the start of each game, an anaglyphic nonius alignment cross appeared to allow the child to adjust the binocular display, if needed, for any small angle strabismus.

Visual acuity

BCVA was obtained for each eye with the E-ETDRS method. E-ETDRS has been validated in multiple studies and is acknowledged by the US Food and Drug Administration as a primary clinical trial endpoint., ,

Stereoacuity

Random dot stereoacuity was evaluated using the Randot Preschool Stereoacuity Test (Stereo Optical Co., Inc., Chicago, IL, USA), the Stereo Butterfly Test (Stereo Optical Co., Inc.), and the Lang-Stereotest I (Lang-Stereotest AG; Küsnacht, Switzerland). All stereo tests were administered and scored according to the manufacturer’s instructions.

Suppression

Severity of suppression was evaluated using a dichoptic motion coherence test developed by Mansouri et al. Fellow eye contrast was initially set to 0% and incremented in a 2-down-1-up staircase to determine the maximum fellow-eye contrast that still allowed the child to discriminate the direction of coherent motion. This contrast level provided a quantitative measurement of the severity of suppression.

Compliance

Each child was provided with a personalized calendar to record time spent on game play and patching, separately. ‘Compliant’ was defined as >25% of prescribed hours of game play. In addition, changes in fellow-eye contrast were tracked as a secondary measure of compliance: children who did not achieve ≥20% increase in contrast for at least one game were classified as ‘noncompliant’.

Data analysis

Effectiveness of the binocular iPad treatment for amblyopia was evaluated in an intent-to-treat analysis by paired t-tests for the primary BCVA outcome, and the secondary stereoacuity and suppression outcomes. BCVA improvements for different subgroups were compared with each other using one-way ANOVA and planned comparisons. As an additional amblyopia treatment, about half of the children patched the fellow eye at a different time of day than iPad game play. Therefore, in a secondary analysis, the efficacy of 4 subgroups (binocular games+patching, binocular games only, sham games+patching, and sham games only) was compared using ANOVA and planned comparisons. In another secondary analysis, efficacy of the treatment was evaluated for the subset of children with >25% compliance with binocular iPad treatment by paired t-tests for BCVA, stereoacuity, and suppression. The association of number of hours of binocular iPad treatment and BCVA improvement was examined by linear regression.

Statement of ethics

We certify that all applicable institutional and governmental regulations concerning the ethical use of human volunteers were followed during this research. The study was reviewed and approved by the Institutional Review Board at University of Texas Southwestern Medical Center.

Results

Fifty amblyopic children aged 4.5–12.7 years were assigned to the binocular iPad games; five dropped from the study before the 4-week primary outcome visit because of the child’s lack of interest in playing the iPad games. Twenty-five amblyopic children aged 5.7–11.9 years were assigned to sham games; one dropped before the 4-week primary outcome visit because of the child’s lack of interest in playing the iPad games. Thus, primary outcome data from 45 children in the binocular group and 24 in the sham group were available for analysis.

Baseline characteristics are summarized in Table 1. In the binocular group, 10 (22%) had strabismus, 11 (24%) had anisometropia, and 24 (53%) had both. At baseline, mean (±SD) BCVA was 0.47±0.19 logMAR and the median (range) stereoacuity was nil (nil—100 arcsec). In the sham treatment group, 5 (21%) had strabismus, 11 (46%) had anisometropia, and 8 (33%) had both. At baseline, mean (±SD) BCVA was 0.45±0.21 logMAR and the median (range) stereoacuity was nil (nil—100 arcsec). Overall, 77% had previous patching or atropine treatment for amblyopia, with a mean duration of 1.9±1.9 years. Individual participants and their baseline characteristics are provided in Supplementary Table S1.

Table 1

Baseline characteristics of participants by group

With an intent-to-treat analysis, the mean (±SE) BCVA improved from 0.47±0.03 logMAR (6/18) at baseline to 0.39±0.03 logMAR (6/15) at 4 weeks (that is, a 0.08±0.01 logMAR improvement; N=45; t=5.84; P<0.001; Figure 1) in the binocular group but no significant BCVA improvements were found in the sham group (N=24; t=1.57; P=0. 13). Twenty-three children in the binocular group and 17 children in the sham group were old enough to perform the dichoptic motion coherence task. Although the severity of suppression was reduced for most children, no significant change in the mean severity of suppression was found in either group (binocular group: t=1.15; P=0.26; sham group: t=1.28; P=0.22). The median (range) stereoacuity remained nil (nil—100 arcsec) at the 4-week outcome visit for both the binocular and sham groups; only five children in the binocular group (11%) had stereoacuity improvement. Twenty-seven (60%) of the 45 children in the binocular group agreed to participate in a second 4-week binocular iPad treatment for a total of 8 weeks. However, this additional 4 weeks of treatment did not yield additional visual acuity improvements (N=27; paired t=0.75; P=0.46).

Figure 1

Figure 1

BCVA of the amblyopic eye at the baseline visit and the 4-week primary outcome visit. Children were assigned to either binocular games or sham games. As an additonal amblyopia treatment, about half of the children in each group also patched the fellow …

As an additional amblyopia treatment, 25 children in the binocular group and 13 children in the sham group also patched the fellow eye at a different time of day than iPad game play. Thus, there were effectively four subgroups: binocular games+patching, binocular games only, sham games+patching, and sham games only. After 4 weeks, the mean (±SE) BCVA improved significantly in the binocular games+patching group (0.10±0.02 logMAR; N=25; t=4.52; P< 0.01) and binocular games only group (0.06±0.02 logMAR; N=20; t=3.96; P< 0.01), with no significant difference in the amount of improvement with or without patching (t=1.30; P=0.30) (Figure 2). There was no significant improvement in BCVA in the sham games+patching (0.02±0.03 logMAR; N=13; t=0.76; P=0.46) or sham games only groups (0.04±0.02 logMAR; N=11; t=1.79; P=0.10). Importantly, BCVA in the binocular games+patching group improved significantly more than the sham+patching group (F=27.77; P<0.01) and the binocular games only group improved significantly more than the sham games only group (F=13.86; P<0.01). In other words, significantly more BCVA improvement was observed when the children played binocular games with or without patching compared with sham games with or without patching.

Figure 2

Change in the BCVA of the amblyopic eye after 4 weeks of game play (baseline BCVA−outcome BCVA). Left: Change in BCVA for binocular games group and sham games group. Right: As an additonal amblyopia treatment, about half of the children in both …

In the binocular group, the amount of BCVA improvement was not correlated with the reported number of hours of iPad game play (r=0.05; P=0.74), nor with the reported number of hours of patching (r=0.04; P=0.81).

To examine efficacy of the binocular iPad treatment, a secondary analysis was conducted excluding the 11 children who had poor (≤25%) compliance. As shown in Figure 3, after 4 weeks of binocular treatment, 8 (24%) of the compliant children experienced 0.2–0.3 logMAR BCVA improvement and 17 (50%) had 0. l logMAR BCVA improvement. Two achieved 0.0 logMAR (6/6). Only nine (27%) failed to experience any BCVA improvement. Statistical analyses found significant BCVA improvement among the 34 compliant children (mean (±SE)=0.10±0.02 logMAR; t=6.04; P<0.001) but not among the 11 non-compliant children (mean (±SE) improvement=0.03±0.02 logMAR or 1.5 letters; t=1.41; P=0.20).

Figure 3

BCVA of the amblyopic eye at the baseline visit and the 4-week primary outcome visit for children who were compliant or non-compliant with iPad game play. Data points below the diagnonal line represent improvement in BCVA.

Among compliant children, both children who concurrently patched (at a different time of day) and children who did not patch had significant improvement in the mean (±SE) BCVA at the 4-week outcome visit (0.12±0.02 logMAR, P<0.001 and 0.07±0.02 logMAR, P=0.001, respectively) but the amount of BCVA improvement was not significantly different for patchers and non-patchers (t=1.31; P=0.20).

There was no significant difference in the amount of BCVA improvement in younger (<7y) vs older (≥7y) children, in children with no prior amblyopia treatment vs those who had prior patching or atropine treatment, in children with severe (baseline BCVA>0.6 logMAR) vs moderate amblyopia (baseline BCVA≤0.6 logMAR), or among children with different etiologies (strabismus, anisometropia, or both; P≥0.18 for all pairwise comparisons).

Twenty-three (68%) of the 34 compliant children in the binocular iPad group participated in a second 4-week binocular iPad treatment for a total of 8 weeks. Figure 4 illustrates how BCVA changed over time with the binocular iPad treatment for these 23 children. The mean BCVA±SE at baseline was 0.46±0.04 logMAR (6/17), which improved to 0.34±0.05 logMAR (6/13) at the 4-week treatment outcome visit; that is, an improvement of 0.12 logMAR. An additional 4 weeks of treatment did not result in additional BCVA improvement (mean BVCA at 8 weeks±SE=0.33±0.04 (6/13); paired t=0.56; P=0.58).

Figure 4

BCVA of the amblyopic eye at baseline, at the 4-week primary outcome visit, and after an additional 4 weeks on binocular game play (8-week outcome). Data are shown for the 23 compliant children who participated in a second 4-week period of binocular iPad …

Of the 34 children compliant with the first 4-week iPad treatment, 21 (62%) completed a follow-up visit 3 months after the cessation of treatment (which lasted either 4 or 8 weeks). At 3 months post treatment, the mean BCVA did not differ significantly from the improvement measured at the final treatment outcome visit (paired t=1.07; P=0.30).

Discussion

Four weeks of binocular iPad game play with reduced fellow-eye contrast was an effective amblyopia treatment for 4- to 12-year-old amblyopic children, resulting in significant improvement in visual acuity. Children assigned to sham iPad games did not achieve significant improvement over the same 4-week period. Although some children assigned to either binocular and sham games were also prescribed patching by their ophthalmologists, BCVA improved significantly only among children who played binocular games (in subgroups with or without patching), not in those who played sham games (with or without patching).In the present study, patching was ineffective in improving visual acuity either as sole treatment (sham games+patching subgroup) and also failed to augment outcomes achieved with binocular iPad game play (binocular games+patching vs binocular games subgroups). The failure to observe a benefit of patching may have been related to the high prevalence of prior amblyopia treatment in our cohort and the requirement for stable visual acuity at baseline; 77% had prior patching treatment lasting a mean of 1.9±1.9 years and three visual acuity measurements at ≥4-week intervals within ±0.1 logMAR. For a similar cohort of children, PEDIG recently reported only 0.05 logMAR improvement with 12 weeks of patching treatment.Prior studies using reduced fellow eye contrast to allow amblyopic adults to experience binocular vision in supervised laboratory training sessions have reported more visual acuity improvements than observed in the present study (0.17–0.26 logMAR over 1–9 weeks)., , , , , The greater improvements may have resulted from differences in attention or motivation due to the age of the participants and/or differences between the supervised laboratory vs home setting for treatment. In the present study, 24% of the amblyopic children enrolled had poor (≤25%) compliance with the binocular iPad treatment. For the adult laboratory-based studies, only data from adults who completed the study are reported., , , , , The present study and the laboratory-based studies also had significant differences in the baseline characteristics of amblyopic participants that may have affected the amount of visual acuity improvement observed. Most of the 37 participants in the laboratory-based studies had anisometropic amblyopia (54%) and most had no prior amblyopia treatment or surgery (59%). In the present study, only 11 (24%) had anisometropic amblyopia and most (N=40 in the binocular group; 89%) already had prior amblyopia treatment with patching or atropine.We observed no significant change in the severity of suppression with repeated binocular game play and visual acuity improvement was not correlated with reduction in severity of suppression. Using the same method to assess severity of suppression, several laboratory studies reported a significant reduction in suppression in adults after repeated binocular game play and that the change in severity was correlated with the change in visual acuity., , , , , On the other hand, Knox et al reported results similar to the present study; there was no significant reduction in suppression with binocular treatment of amblyopic schoolchildren, and, although 50% of children had some reduction in severity of suppression, there was no significant correlation with visual acuity improvement. The discrepancies between adults and children may reflect the difficulty that children encounter in making global motion coherence judgments used to quantify severity of suppression, which may have introduced more variability for children than adults. Alternatively, because all of the adult studies required repeated practice and/or testing on the dichoptic motion coherence task,, , , , , the adults may have experienced perceptual learning improvements in task performance that simply coincided with their visual acuity gains.Only 11% of children in the present study had improved random dot stereoacuity at the 4-week outcome visit. The laboratory-based studies have reported that 50–60% achieved improved stereoacuity., , , , , , This difference may, in part, be due to the different stereoacuity tests employed, including some with monocular cues., , That monocular cues may underlie artifactual stereoacuity results is underscored by reports in some of the papers in which patients with tropias of 4–20 deg (8–40 pd) achieved stereoacuity of 20–500 arcsec.Other active visual tasks have also been developed for the treatment of amblyopia. One monocular approach has been perceptual learning as an adjunct to patching for amblyopic adults, requiring practice on challenging visual tasks or action video games using the amblyopic eye only. This treatment typically results in 0.1–0.2 logMAR visual acuity improvement after 40–50 h of practice or game play. An interactive binocular treatment, the I-BiT, has also been described., , , The I-BiT presents equal-contrast central stimuli to the amblyopic eye and peripheral stimuli to the fellow eye. A pilot study on nine children who used the I-BiT for 30 min per week for 6 weeks reported that six had 0.125 logMAR or more improvement in visual acuity but had no control group.Our results demonstrate that repeated binocular iPad game play significantly improved visual acuity in amblyopic children who had been wearing their spectacle correction for at least 3 months and had stable visual acuity before baseline. Moreover, the visual acuity improvement occurred rapidly and is stable for at least 3 months following the cessation of treatment. In addition to the efficacy and durability of this binocular iPad treatment, it is fun and engaging and results in better compliance than patching, at the same time imposes little risk for adverse psychosocial effects.

πηγή: . 2014 Oct; 28(10): 1246–1253.

Published online 2014 Jul 25. doi:  10.1038/eye.2014.165

PMCID: PMC4194336

]]> What’s new for us in strabismus? https://vickyfollidi.gr/whats-new-us-strabismus/ Thu, 22 Feb 2018 10:59:06 +0000 https://vickyfollidi.gr/?p=8653

Strabismus is one of the most challenging subspecialties encountered in the field of ophthalmology. The concept of etiology of strabismus is being advanced with the development of newer imaging modalities and increased understanding of the genetics of strabismus. Imaging is also being used to aid in the planning of strabismus surgery. Newer horizons are being explored in the amblyopia management. The good old eye-pad is being replaced with the iPad. Early detection of loss of stereopsis is being used to decide the timing for strabismus surgery. Improvement of binocular summation has been discovered as a benefit of corrective strabismus surgery. Newer surgical techniques such as new transposition procedures are being developed to correct complex strabismus. Strabismus surgeries aided by adjustable sutures have increased the precision of a strabismologist. A new light has been thrown on the psychosocial impact of strabismus. A present-day strabismologist has advanced from the goal of ocular alignment to a bigger perspective “to regain the paradise lost: stereopsis.”

Key words: Amblyopia, nystagmus, stereopsis, strabismus, strabismus surgery, transposition

Strabismus is one of the commonly encountered disease entities in the ophthalmology outpatient department. The prevalence of this disease ranges from 0.5% to 5%.[] Strabismus is not just a cosmetic blemish but has also a myriad of effects of its own such as disruption of binocular vision and stereopsis apart from causing a negative impact on the patient’s self-esteem and interpersonal relationships. With advances in the knowledge base, the goal of present-day strabismologist is not just restoring the ocular alignment but also restoring the ultimate goal “stereopsis.” This review highlights the recent advances in the field of strabismus as well as newer treatment modalities.

Etiology

Our understanding regarding the etiopathogenesis of strabismus is continually being revised. Various theories have been proposed in the past to explain this intriguing disease ranging from muscular theories supported by Scobee[] to the classic reflexogenic theories. Chavasse had proposed that an abnormal visual input may impede binocular fusion development leading to strabismus. Recent advances in imaging techniques and advances in the field of genetics have remarkably changed the recent-day understanding. The advent of high-resolution magnetic resonance imaging (MRI) has led to the discovery of extraocular muscle pulleys which are the condensation of the connective tissue of the posterior Tenon’s fascia. These help in maintaining the paths of the extraocular muscles. Pulley heterotropia or abnormalities can lead to the development of strabismus. Instability of the rectus pulleys has been shown to be associated with incomitant strabismus.[] Based on MRI, Yokoyama procedure[] for correcting highly myopic strabismus has been devised. An inferior displacement of the lateral rectus pulley has been implicated in heavy eye syndrome[] as well as sagging eye syndrome.[] A recent study has shown that rectus pulley displacements can create the clinical picture of superior oblique palsy.[] Congenital cranial dysinnervation disorders (CCDDs) are secondary to some neurologic pathology of congenital origin. These have a wide spectrum of phenotypic presentation. This wide spectrum results due to either primary or secondary dysinnervation. The concept of CCDD was proposed in 2002.[] Recent studies have supported this concept and the focus is now on identifying the genes that cause CCDDs. In a study done at our center to study high-resolution MRI of intracranial parts of sixth nerve and the extraocular muscles in orbit in patients of CCDD, we found the absence or hypoplasia of sixth nerve in Duane retraction syndrome (DRS), anomalous course, sixth nerve absence/hypoplasia in eyes of Mobius syndrome along with the absence of seventh nerve in patients of Mobius syndrome [Fig. 1]. A significant hypoplasia of lateral rectus was also found in these patients.

Figure 1

High-resolution magnetic resonance imaging images showing (a) absence of left seventh nerve (b) bilateral sixth nerve hypoplasia in Mobius syndrome

Genetic basis of strabismus is also being explored. A recent study by Altick et al.[] has shown through microarray analysis that the gene expression in the extraocular muscles of the strabismic and the nonstrabismic individuals. They found that 25% of the muscle-specific genes were downregulated in the extraocular muscles of strabismic patients. Another study from Japan has been done to localize the chromosomal susceptibility loci for comitant strabismus.[] They found multiple susceptibility loci for comitant strabismus. Chromosome 8q[] has been shown to be associated with DRS. Chan et al.[] found CHN1 mutations in two families with this disease. Several other CCDDs have similarly been identified with genetic anomalies.

Amblyopia Management

Amblyopia is one of the treatable causes of vision loss in children. Early diagnosis of this condition through visual screening can lead to better treatment outcomes. The conventional treatment method involves the occlusion of the better eye. However, the method of occlusion has its very own imperfections. The conventional form of patching has been associated with low compliance, and it averages below 50% according to a recent study.[] It is also associated with social stigma and may lead to stress and anxiety. Recent researches focus on newer treatment modalities to address the issue of low compliance. New liquid crystal display (LCD) occlusion glasses have been developed for amblyopia treatment. These function by alternating one lens from opaque to transparent at an interval of 30 s, thereby simulating intermittent occlusion. These glasses can achieve occlusion without being a cosmetic blemish. A study comparing LCD glasses with conventional patching has found the glasses to be an effective alternative.[] However, they do suffer from the same disadvantage of the spectacle mounted occlusions which can be easily “peeked off” by the children.

Dichoptic training has been shown to actuate a higher level of plasticity than the use of occlusion alone.[] Birch et al.[] compared the dichoptic iPad gameplay with sham iPad gameplay in amblyopia treatment and found that the group given amblyopia treatment in the form of dichoptic iPad games had significant visual gain 3 months posttreatment. Binocular iPad treatment has been to be effective in another as well.[] A shift from Eye-pads to I-pads!

Enhancement of cortical plasticity is one of the most important issues to be addressed in amblyopia treatment. Fluoxetine has been shown to reactivate cortical plasticity in amblyopic rats.[] Levodopa has been shown to be efficacious in amblyopia along with occlusion by us[] and several others and now documented through functional MRI studies.[] Besides this, citicoline[] has also been shown to be of benefit when used along with occlusion therapy.

Imaging in Strabismus

Imaging techniques have not only changed the current understanding of strabismus etiology but also aided in the planning of the surgery. Anterior chamber optical coherence tomography has been shown to be effective in detecting muscle insertions in previously operated as well as new strabismus cases.[,] Ultrasonic biomicroscopy has been used for the same purpose.[] These investigative modalities provide a noninvasive modality to estimate the muscle insertions and are better over previously used conventional modalities such as computed tomography (CT) scan as there is no radiation exposure. Furthermore, they also prove to be more cost-effective as compared to CT and MRI.

Dynamic MRI[] is a yet another imaging modality that can help in surgical planning as it can pick up functional muscle contractility. High-resolution MRI of the orbit can successfully predict to extraocular muscle pulley location and the muscle paths which can aid us in planning the surgery. With the help of this, we described a new condition synergistic innervational downshoot [Fig. 2a–c].[] Functional MRI and diffusion tensor imaging have been used for the evaluation of brain cluster activation in strabismic amblyopes,[] and it has shown that the improvement in visual acuity postocclusion therapy correlates with the hemodynamic activity.

Figure 2

A new condition “synergistic innervational downshoot” diagnosed with the help of dynamic magnetic resonance imaging (a) magnetic resonance imaging orbit showing contraction of both right eye and left eye lateral rectus (increase in cross-section …

Stereopsis and Binocular Summation

The ultimate goal for any strabismologist is to achieve a good stereopsis as was highlighted in the Knapp lecture at AAPOS 2016, Vancouver, by Dr. Sharma. The patients of strabismus have a deficit of depth perception, and the binocular summation is also adversely affected. Timely correction of strabismus can lead to better outcomes in terms of stereopsis. The critical period for surgery is 4–6 weeks for congenital cataract, 4–6 weeks for infantile esotropia, and 4–6 weeks for intermittent exotropia. Early assessment of vision has been possible with Teller Acuity Cards [Fig. 3].[] A horizontal Lang two-pencil test has been shown to an effective screening test for stereopsis and binocularity [Fig. 4].[] The merit of this test is the advantage of it being a bedside test and it requires least patient cooperation. Nongpiur et al.[] have evaluated stereoacuity in patients with acquired esotropia. They have found a horizontal deviation up to eight prisms diopter to be compatible with stereopsis.

Figure 3

Visual assessment using Teller Acuity Cards
Figure 4

Horizontal Lang’s two pencil test “a simple yet sensitive tool for the assessment of stereopsis”

Early detection of abnormal stereoacuity and near fusional vergence amplitudes can help decide the proper timing of surgery in intermittent exotropia.[] The stereoacuity testing can be used as a predictor of the outcomes of the surgery in case of intermittent exotropia. A study done at our center showed that the distance stereoacuity is reduced to a bigger extent than the near stereoacuity.[] A stereoacuity more than 20 s of arc was recommended to be an indication of surgery, whereas a stereoacuity worse than 70 s of arc was associated with poor prognosis [Fig. 5]. The binocular summation is defined as the superiority of binocular visual functions over the monocular ones. Improvement of binocular summation is one of the newly discovered functional benefits of the corrective strabismus surgery.[]

Figure 5

Frisby-Davis distance stereoacuity test “an established indicator for the timing of strabismus surgery in intermittent divergent squint”

Pharmacologic Injection Treatment

Botulinum Type A toxin and bupivacaine injections in extraocular muscles have found their place in the correction of strabismus. Botulinum toxin has been used for treating infantile esotropia and partially accommodative esotropia and also as a temporary measure in paralytic strabismus to prevent secondary muscle contracture. Lueder et al.[] have evaluated long-term results of botulinum-augmented medial rectus recessions for large-angle infantile esotropia showing successful outcome in 74% cases. Bupivacaine, an amide local anesthetic, has been proved to correct strabismus by increasing the strength of the muscle.[] According to a recently published study[] reporting the efficacy of injection treatment in horizontal comitant strabismus in adult patients with bupivacaine and botulinum A toxin, the injection treatments result in a stable clinically significant correction and can be a low-cost alternative to the conventional surgery. Although the success rates are inferior as compared to the conventional surgery, the pharmacologic injection treatment appears promising.

Nystagmus

The most common types of nystagmus seen in children are infantile nystagmus syndrome, fusional maldevelopment syndrome, and spasmus nutans.[] Outcomes in cases of nystagmus has also improved significantly with the augmented Andersons procedure[] in shifting the eccentric null to the primary position and also evaluating the auditory biofeedback.[] Perceptual learning has been shown to improve visual acuity in children with infantile nystagmus.[] A study evaluating four-muscle tenotomy surgery for nystagmus has shown improvement in the visual acuity and decrease in the intensity of nystagmus.[] A study by Singh et al. has evaluated the retroequatorial recession of horizontal rectus evaluation and Hertle-Dell’Osso procedure in patients with infantile nystagmus. The authors have demonstrated the improvement in contrast sensitivity and reduction of electronystagmography (ENG) amplitudes in the patients.[] Resolution of periodic alternating nystagmus with amantadine has been reported.[] A nystagmus-specific quality of life questionnaire has also been developed recently.[]

Minimally Invasive Strabismus Surgery

Minimal invasive approach for strabismus surgery is being explored to decrease tissue trauma and patient discomfort. The conventional limbal-based approach is fraught with increased tissue traumatization and visible postoperative scarring. Fornix-based approach introduces by Parks markedly decreased the postoperative discomfort, and the scar itself was well hidden under the lids. However, this technique does not reduce the area of tissue disruption as compared to the limbal-based approach. Gobin developed a novel procedure to access the rectus muscle using two small openings. The principles of his surgery have become the cornerstone for the minimally invasive strabismus surgery. This surgical technique has been used for various types of strabismus surgeries which include rectus muscle recessions and plications, rectus muscle transpositions, inferior oblique recessions, and rectus muscle posterior fixations.[] The disadvantage of this technique is a steeper learning curve and the risk of a conjunctival tear in patients having inelastic conjunctiva. Mini-plication[] has been described as a new rectus tightening procedure for treatment of small-angle strabismus. It can be done under topical anesthesia and is useful in adult patients with diplopia. Mini-tenotomy is a similar procedure which can be used as a weakening procedure for similar indications under topical anesthesia.[] It is also important to ensure a proper learning of the strabismus procedures by the residents and fellows. The International Council of Ophthalmology’s-Ophthalmology Surgical Competency Assessment Rubric for Strabismus Surgery[] guidelines in this regards serve the purpose of this and have been validated.[]

Adjustable Sutures

Adjustable sutures are being used to correct the overcorrections and undercorrections in the immediate postoperative period. These sutures come handy to the strabismologist as they give the surgeon an additional chance to increase the overall surgical success rate. Studies have shown better outcomes with adjustable suture surgery than the nonadjustable suture surgery in patients with exotropia.[] Another study has shown the adjustable suture surgery to be beneficial in children undergoing reoperation for childhood strabismus.[] Single-stage adjustable strabismus surgery is a good alternative for patients with restrictive strabismus.[] A study done at our center to evaluate the stability of ocular alignment after single-stage adjustable strabismus surgery performed under topical anesthesia showed better outcomes compared to conventional surgery.[] The adjustable procedure has now been incorporated even in the partial vertical rectus transpositioning to improve the outcomes in exotropic DRS and abducens palsy. Cases with near-distance disparity are being tackled more effectively by the resection recession procedures on the same rectus muscle. This was found to be effectively correcting a persistent cyclic esotropia.[]

Transposition Surgeries

Surgical management of incomitant strabismus can be a challenge even to the seasoned strabismologists. Transposition procedures involving the normally functioning muscles are a conventional treatment option in such cases. These surgeries can be used in a myriad of disease spectra such as sixth and third nerve palsies, DRS, and monocular elevation deficit. Transposition surgeries commonly used in recent times are vertical recti transpositions (VRT), Knapp’s procedure, and modified Nishida procedure. To avoid anterior segment ischemia, partial VRT is being preferred rather than using the full muscle tendon. VRT is used for the management of sixth nerve palsy [Fig. 6a–c] as well as DRS. VRT surgery with posterior fixation sutures has been shown to be effective in the management of complete sixth nerve palsy and patients of esotropic DRS.[] Partial VRT has been shown to improve abduction and binocular single visual field in cases of exotropic Duane syndrome.[] Modified Nishida procedure[] involves direct suturing of the recti muscles to the sclera without any tenotomy or splitting of muscle. It has proven to be very useful in the treatment of sixth nerve palsy and also missing medial rectus muscles [Fig. 7a–c]. Medial transposition of split lateral rectus has also been tried with success in cases of third nerve palsy.[,] Superior rectus transposition has been proven to increase abduction in esotropic DRS[] with or without medial rectus recessions.

Figure 6

Adjustable partial vertical recti transposition in a patient of left lateral rectus palsy (a) preoperative clinical photograph, (b) postoperative clinical photograph, (c) schematic diagram showing the surgical technique
Figure 7

Modified Nishida technique in management of absence of medial rectus (a) preoperative clinical photograph, (b) postoperative clinical photograph, (c) schematic diagram showing the surgical technique

Periosteal Fixation Procedures

However, in cases where anterior segment ischemia is a concern or in cases where the muscles to be transposed are abnormal, the transposition procedures fail to deliver and cannot be used. Periosteal fixation procedures can serve as an important remedy in such cases.[] Periosteal fixation procedures involve either fixing the antagonist muscle to the periosteum or by tethering the globe to the periosteum on the side of missing or paralyzed muscle. Precaruncular periosteal approach for medial wall periosteal anchoring of the globe has been found to be a viable option in the management of complete external oculomotor nerve palsy.[] Lateral rectus periosteal fixation has been found to be effective to correct exodeviation in cases of exotropic DRS.

Psychosocial Aspect of Strabismus

Physical appearance is an important aspect of the socialization process. Menon et al.[] have documented the psychosocial difficulties in individuals with strabismus. Another study has detected subnormal health-related quality of life in the parents of children with strabismus.[] Strabismus surgery can bring about psychosocial benefits to the affected person.[,] Nelson et al.[] have found strabismus surgery to have a significant effect on self-esteem and confidence of patients. Another study has found that the strabismus surgery improves health-related quality of life in both affected children as well as their parents.[]

Conclusions

With ongoing research and improvement in the surgical techniques, we are closer to achieve the ultimate goal of stereopsis for all and that too early in the childhood. The overall outcomes of surgery have improved with the advent of newer surgical techniques, especially being made adjustable. As our understanding of this disease evolves, with newer techniques of imaging, the outcomes of the management are bound to improve. Moreover, the goal is not just 20/20 or 6/3 vision with good near vision J1 in each eye but also good stereopsis and good fusion. We are not just correcting strabismus but also restoring binocular vision and stereopsis!

 

πηγή:  Indian J Ophthalmol. 2017 Mar; 65(3): 184–190. doi: 10.4103/ijo.IJO_867_16 PMCID: PMC5426122

]]> Η μη διορθωμένη μέτρια υπερμετρωπία αιτία μειωμένης συγκέντρωσης στα παιδιά https://vickyfollidi.gr/%ce%b7-%ce%bc%ce%b7-%ce%b4%ce%b9%ce%bf%cf%81%ce%b8%cf%89%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%b7-%ce%bc%ce%ad%cf%84%cf%81%ce%b9%ce%b1-%cf%85%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%bc%ce%b5%cf%84%cf%81%cf%89%cf%80%ce%af%ce%b1-%ce%b1/ Wed, 21 Feb 2018 14:22:11 +0000 https://vickyfollidi.gr/?p=8649

 

Η συχνά μη εντοπισμένη διαθλαστική κατάσταση των ματιών των παιδιών προ και σχολικής ηλικίας, οδηγεί πολλές φορές στην λανθασμένη εντύπωση ότι τα παιδιά αυτά έχουν μαθησιακά προβλήματα.

Ειδικά στην περίπτωση της υπερμετρωπίας επηρεάζεται εκτός των άλλων και  η ικανότητά τους να συγκεντρωθούν τις ώρες των μαθημάτων,  γεγονός που σύμφωνα με τελευταία μελέτη μειώνει και την συνολική τους επίδοση.

«Είχε ήδη καταστεί σαφές και από προηγούμενη έρευνα ότι παιδιά προσχολικής και νηπιακής ηλικίας με μη διορθωμένη υπερμετρωπία έχουν μειωμένη σχολική απόδοση, αλλά και αυτή η νέα μελέτη δείχνει ότι υπάρχουν ακόμα περισσότερα ελλείμματα σε αυτά τα παιδιά και μάλιστα από πιο νωρίς », δήλωσε ο συγγραφέας της μελέτης Marjean Taylor Kulp, καθηγητής οπτομετρίας στο Οχάιο Κρατικό Πανεπιστήμιο.

Υπολογίζεται ότι 4  με 14% των παιδιών προσχολικής ηλικίας έχουν μέτρια υπερμετρωπία. Είναι παθοφυσιολογικά το ανάποδο της μυωπίας. Οι άνθρωποι με υψηλή υπερμετρωπία δεν έχουν καλή όραση κυρίως κοντά αλλά και μακριά όταν η προσαρμογή – αυτή η ισχυρή δύναμη του παιδικού ματιού – δεν μπορεί πια να αντιρροπήσει την υπερμετρωπία τους. Συχνά η κατάσταση αυτή δεν προκαλεί ιδιαίτερες ενοχλήσεις ή δεν μπορούν -ιδιαίτερα τα μικρότερα παιδιά – να  εκφράζουν αυτό που βιώνουν. Η μελέτη περιελάμβανε σχεδόν 250 παιδιά προσχολικής ηλικίας και νηπιαγωγείου  με μέτρια υπερμετρωπία και σχεδόν 250 με φυσιολογική όραση.

Οι ερευνητές εξέτασαν και τις δύο ομάδες και διαπίστωσαν ότι τα παιδιά με υπερμετρωπία είχαν περισσότερες πιθανότητες να έχουν χαμηλότερη βαθμολογία στην οπτική προσοχή, την οπτική αντίληψη και τις οπτικές-κινητικές δεξιότητες, όπως ο συντονισμός των ματιών-χεριών. Ακόμη και όταν διαγνωσθεί μέτρια αδυναμία προσοχής, ο παιδοφθαλμολογικός έλεγχος και η διόρθωση με γυαλιά δεν συνιστώνται πάντα επειδή υπάρχει διαφωνία σχετικά με το αν η διόρθωση της υπερμετρωπία με γυαλιά είναι κατάλληλη για αυτά τα παιδιά, ανέφεραν οι συγγραφείς της μελέτης.

Οι ερευνητές δήλωσαν ότι ελπίζουν να λάβουν χρηματοδότηση για τη διεξαγωγή μελέτης ώστε να επιβεβαιωθεί χωρίς αμφισβήτηση ότι η διόρθωση της μέτριας υπερμετρωπίας ωφελεί τα μικρά αυτά παιδιά. Πρέπει να αναγνωριστεί ότι η μέτρια υπερμετρωπία μπορεί να προκαλέσει προβλήματα μάθησης και γραφής, δήλωσε ο Kulp.

“Είναι σημαντικό για εμάς να τα εντοπίσουμε και ειδικά να εντοπίσουμε όσους έχουν μαθησιακές δυσκολίες λόγω του οπτικού τους αυτού προβλήματος”, ανέφερε σε πανεπιστημιακό δελτίο τύπου.

Ελεύθερη μετάφραση: ΒΦωλλίδη Παιδοφθαλμίατρος

Πηγή: Health

 

]]> Πώς επιλέγω σωστά γυαλιά ηλίου για το παιδί μου; https://vickyfollidi.gr/%cf%80%cf%8e%cf%82-%ce%b5%cf%80%ce%b9%ce%bb%ce%ad%ce%b3%cf%89-%cf%83%cf%89%cf%83%cf%84%ce%ac-%ce%b3%cf%85%ce%b1%ce%bb%ce%b9%ce%ac-%ce%b7%ce%bb%ce%af%ce%bf%cf%85-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf-%cf%80/ Fri, 07 Jul 2017 15:08:38 +0000 https://vickyfollidi.gr/?p=8628 Εκτός από φακούς που πραγματικά απορροφούν κατά 100% την υπεριώδη ακτινοβολία (οι οποίοι πρέπει να αναγράφουν όχι μόνο την απορρόφηση και των δύο τύπων υπεριώδους ακτινοβολίας UVA και UVB αλλά και σε τι ποσοστό την απορροφούν), τα παιδικά γυαλιά ηλίου συνιστούμε να έχουν και τα εξής επιπλέον χαρακτηριστικά (που αρκετά από αυτά είναι και χαρακτηριστικά που πρέπει να διαθέτουν και οι διορθωτικοί φακοί (δηλ. για μυωπία, υπερμετρωπία ή αστιγματισμό στα παιδιά):

  • Φακοί από ανθεκτικό υλικό σε δυνάμεις πρόσκρουσης: μια καλή επιλογή είναι οι πολυανθρακικοί φακοί (polycarbonate) οι οποίοι όταν χτυπηθούν δεν θρυμματίζονται αλλά αλλάζουν σχήμα – δημιουργείται εντύπωμα. Από το υλικό αυτό κατασκευάζονται και ειδικά προστατευτικά γυαλιά για παιδικά -και όχι μόνο- μάτια, που χρησιμοποιούνται σε σπορ στα οποία η πιθανότητα ατυχημάτων και τραυματισμών είναι αυξημένη. Το υλικό αυτό είναι επίσης ελαφρύτερο από το γυαλί ή τους τυπικούς πλαστικούς φακούς για μεγαλύτερη άνεση στη χρήση.

  • Φακοί με ικανοποιητικό μέγεθος που καλύπτουν καλά τα μάτια, με στενό όμως πλαίσιο σκελετού για να μην περιορίζεται το οπτικό τους πεδίο. Έτσι προστατεύονται τα μάτια του παιδιού σας από τις υπεριώδεις ακτίνες του ήλιου αλλά ταυτόχρονα και από την σκόνη και άλλα ξένα σώματα που ο αέρας συχνά μεταφέρει.

  • Άθραυστο υλικό σκελετού: ψάξτε για γυαλιά ηλίου με εύκαμπτο σκελετό για να αποφευχθεί η θραύση και πιθανή βλάβη των ματιών ή του προσώπου, με ελαστικούς βραχίονες που να εκτείνονται πέραν των 90 μοιρών ώστε να μην μετακινούνται από τη σωστή τους θέση πάνω στο πρόσωπο των παιδιών και να είναι ανθεκτικοί ακόμα και κατά την διάρκεια αθλητικών ή άλλων δραστηριοτήτων.

  • Προσοχή στα φθηνά γυαλιά ηλίου: Πολλά φτηνά γυαλιά ηλίου για παιδιά παρέχουν εξαιρετική προστασία από την υπεριώδη ακτινοβολία. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα εάν περιλαμβάνουν πολυανθρακικούς φακούς, επειδή το υλικό αυτό δεσμεύει το 100%των ακτίνων UV χωρίς την ανάγκη πρόσθετων φίλτρων ή επικαλύψεων. Μπορεί όμως να εγκυμονούν άλλους κινδύνους. Τελευταία, η Επιτροπή για την Ασφάλεια των Καταναλωτικών Προϊόντων των ΗΠΑ ζήτησε την ανάκληση αρκετών σημάτων φθηνών γυαλιών ηλίου για παιδιά, που είχαν επιφανειακή βαφή που περιέχει απαράδεκτα επίπεδα μολύβδου. Επίσης το υλικό των σκελετών αλλά και των φακών των φτηνών γυαλιών ηλίου για παιδιά- και όχι μόνο- συχνά δεν είναι τόσο ανθεκτικό όσο το υλικό των ποιοτικών γυαλιών ηλίου, γεγονός που τα καθιστά πολύ επικίνδυνα σε περίπτωση ατυχήματος.

  • Ανοιχτόχρωμοι φακοί: είναι μύθος ότι οι σκούροι φακοί προσφέρουν μεγαλύτερη προστασία. Εάν δε, οι σκούροι φακοί δεν απορροφούν κατά 100% την υπεριώδη ακτινοβολία, προκαλούν μεγαλύτερη βλάβη στα μάτια αφού η σκίαση που δημιουργούν προκαλεί διαστολή της κόρης των ματιών και είσοδο περισσότερων επιβλαβών ακτίνων στις εσωτερικότερες δομές τους. Τα τελευταία χρόνια στην εσωτερική πλευρά των βραχιόνων των γυαλιών ηλίου, αναγράφεται υποχρεωτικά ένα νούμερο από 0 έως και 4 που αντιστοιχεί στις 4 κατηγορίες διαφάνειας των φακών ανάλογα με τις συνθήκες περιβάλλοντος για τις οποίες ο φακός έχει κατασκευασθεί(1:ανοιχτόχρωµα, 2:ανοιχτά, 3:σκούρα µε απορροφητικότητα ~ 80%- η πλειοψηφία των γυαλιών στην αγορά και 4:πολύ σκούρα- για έντονα αθλήματα). Για τα παιδιά στην Ελλάδα συστήνουμε συνήθως τα γυαλιά κατηγορίας 2 (ή και 3, ανάλογα με τις συνθήκες που θα φορεθούν).

Επιπλέον πρέπει να γνωρίζουμε ότι η όραση είναι η μόνη αίσθηση που αναπτύσσεται μετά την γέννηση. Πρόκειται για μια μαθησιακή διαδικασία που αρχίζει να “καλλιεργείται” από την πρώτη στιγμή που αντικρίζουμε το φως μέχρι την ηλικία περίπου των 9-10 πρώτων ετών της ζωής. Ξεκινά δε, με την σωστή μεταφορά και καταγραφή της εικόνας στο φιλμ του ματιού μας που είναι ο αμφιβληστροειδής χιτώνας. Οποιαδήποτε επομένως παραμόρφωση της εικόνας, όπως για παράδειγμα αυτή που μπορεί να προκαλέσουν πολύ σκουρόχρωμοι φακοί, ακόμα και σε παιδιά υγιή οφθαλμολογικά -πόσο μάλλον δε σε παιδιά με αμβλυωπία δηλ. “τεμπέλικο μάτι” ή άλλα προβλήματα όρασης-, είναι δυνατόν να εμποδίσει την διαδικασία της φυσιολογικής ανάπτυξης της όρασης που ολοκληρώνεται περίπου στην ηλικία των 9-10 ετών.

]]> Από ποια ηλικία πρέπει τα παιδιά να φορούν γυαλιά ηλίου; https://vickyfollidi.gr/%ce%b1%cf%80%cf%8c-%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%b1-%ce%b7%ce%bb%ce%b9%ce%ba%ce%af%ce%b1-%cf%80%cf%81%ce%ad%cf%80%ce%b5%ce%b9-%cf%84%ce%b1-%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%b9%ce%ac-%ce%bd%ce%b1-%cf%86%ce%bf-2/ Fri, 07 Jul 2017 14:49:31 +0000 https://vickyfollidi.gr/?p=8622

 

Τα παιδιά, ακόμα και τα βρέφη, πρέπει να φορούν γυαλιά ηλίου, που να μπορούν να μπλοκάρουν κατά 100% την ακτινοβολία UV και HEV, ακόμα και σε συννεφιασμένες ημέρες, επειδή οι περισσότερες υπεριώδεις ακτίνες (που είναι αόρατες) και κάποιες ακτίνες HEV (υψηλής ενέργειας) μπορούν να διεισδύσουν και μέσα από τα σύννεφα.

‘Έτσι κι αλλιώς κάτω από τους 6 μήνες απαγορεύεται η έκθεση στον ήλιο. Από την ηλικία των 6 μηνών και μετά το παιδί φορά τα γυαλιά ηλίου ό,ποτε μπορεί το ίδιο να τα κρατήσει στα μάτια του. Η ηλικία αυτή είναι διαφορετική για κάθε παιδί. Βεβαίως η καλύτερη προστασία στα μικρότερα βρέφη είναι η χρήση καπέλου και στεγάστρου στο καρότσι τους. Οι ερευνητές λένε ότι το καπέλο που σκιάζει το πρόσωπο και τα μάτια, μπορεί να μειώσει την ποσότητα της έκθεσης σε υπεριώδη ακτινοβολία κατά το ήμισυ. Και φυσικά μην ξεχνάτε το αντηλιακό!!

Μερικά μυστικά για να φορέσουν ευκολότερα τα γυαλιά :

  • επιλέξτε χρωματιστούς, μοντέρνους σκελετούς που θα χαίρονται να τους φοράνε και αφήστε τα παιδιά να διαλέξουν μόνα τους το σκελετό που τους αρέσει

  • αποφύγετε να είναι πολύ σφιχτά και να ακουμπούν τις βλεφαρίδες ή τα μάτια του γιατί θα ενοχλούν το παιδί σας και δε θα θέλει να τα φορέσει

  • σε παιδιά <3 ετών συχνά τα γυαλιά γλιστρούν προς τα κάτω διότι η βάση της μύτης είναι πλατιά λόγω της μη ολοκληρωμένης ανάπτυξης του ρινικού οστού και έτσι δεν προσφέρει επαρκές στήριγμα στον σκελετό των γυαλιών. Στην περίπτωση αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί ειδική σέλα από σιλικόνη στο σημείο του σκελετού που κανονικά θα ακουμπούσε στην ράχη της μύτης ή και στην θέση που οι βραχίονες του σκελετού στηρίζονται πίσω από τα αυτιά.

Τα παιδικά γυαλιά ηλίου πρέπει όμως και να τηρούν ορισμένες προϋποθέσεις ώστε να μην μην παραμορφώνουν τα είδωλα και να μην αλλοιώνουν τα χρώματα που φθάνουν στον αναπτυσσόμενο παιδικό αμφιβληστροειδή. Οι προϋποθέσεις αυτές πρέπει οπωσδήποτε να εξασφαλίζονται πριν την επιλογή γυαλιών ηλίου για τα παιδιά μας (διαβάστε στο άρθρο ” Πώς επιλέγω σωστά γυαλιά ηλίου για το παιδί μου”). Αυτό διασφαλίζεται μόνο σε καταστήματα οπτικών που πωλούν γυαλιά ηλίου τα οποία τηρούν όλες τις προδιαγραφές που απαιτούνται.

]]> Τα παιδιά χρειάζονται πραγματικά γυαλιά ηλίου; https://vickyfollidi.gr/%cf%84%ce%b1-%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%b9%ce%ac-%cf%87%cf%81%ce%b5%ce%b9%ce%ac%ce%b6%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%b1%ce%b9-%cf%80%cf%81%ce%b1%ce%b3%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ac-%ce%b3%cf%85%ce%b1/ Fri, 07 Jul 2017 14:23:58 +0000 https://vickyfollidi.gr/?p=8610 Για να απαντήσουμε στην εύλογη αυτή ερώτηση όλων των γονιών, ειδικά σε μιά χώρα σαν την δική μας με πολύ μεγάλη ηλιοφάνεια καθόλη την διάρκεια του έτους, πρέπει αρχικά να θυμηθούμε ότι φως ονομάζεται η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία που ανιχνεύεται από το ανθρώπινο μάτι και εκλαμβάνεται ως αίσθηση (αντίληψη). Όμως η αντίληψη αυτή του “ορατού” φωτός αποτελεί μόνο ένα τμήμα της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας . Ένα δηλαδή εύρος μηκών κύματος (400-700nm) που «μεταφράζονται», από το μάτι, στα χρώματα του φωτεινού φάσματος (δηλαδή στα χρώματα του ουράνιου τόξου).

Η υπεριώδης ακτινοβολία (<400nm), αλλά και άλλες, όπως: η υψηλής ενέργειας ορατή ακτινοβολία (HEV ή “μπλε φως”) από το φως του ήλιου, φαίνεται – σύμφωνα με τις τελευταίες έρευνες – πως αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης και οφθαλμολογικών παθήσεων που σχετίζονται με την ηλικία, συμπεριλαμβανομένου του καταρράκτη και της εκφύλισης της ωχράς κηλίδας. Σύμφωνα δε, με μια Ευρωπαϊκή μελέτη που δημοσιεύθηκε τον Οκτώβριο 2008 στο διεθνές οφθαλμολογικό περιοδικό Archives of Ophthalmology, άνθρωποι με χαμηλά επίπεδα βιταμίνης C και άλλων αντιοξειδωτικών ουσιών είναι σε μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξουν βλάβη στον αμφιβληστροειδή χιτώνα του ματιού τους από την HEV (400-500nm) ακτινοβολία παρά το γεγονός ότι η τελευταία έχει μεγαλύτερο μήκος κύματος και χαμηλότερη ενέργεια από τις ακτίνες UV.

Σε ότι δε, αφορά τα παιδιά φαίνεται πως τείνουν να περνούν περισσότερο χρόνο σε εξωτερικούς χώρους από τους ενήλικες, αφού σύμφωνα με τις πιο σύγχρονες μελέτες σχεδόν το ήμισυ της ανθρώπινης έκθεσης σε υπεριώδη ακτινοβολία μπορεί να λάβει χώρα έως την ηλικία των 18 ετών!! Επίσης, τα παιδιά είναι πιο επιρρεπή σε βλάβη του φωτοευαίσθητου αμφιβληστροειδούς στο πίσω μέρος του ματιού από τις υπεριώδεις και HEV ακτίνες επειδή ο φακός του παιδικού ματιού είναι λιγότερο ικανός να τις μπλοκάρει από έναν ενήλικα φακό, επιτρέποντας σε περισσότερη από αυτή τη βλαβερή ακτινοβολία να διεισδύσει βαθιά στο μάτι.

Η UVA (315-400nm) είναι υπεριώδης ακτινοβολία χαμηλής ενέργειας που μπορεί να διεισδύσει πιο βαθιά στο δέρμα και τα μάτια. Οι ακτίνες UVA μαυρίζουν το δέρμα σας, αλλά προκαλούν επίσης στο δέρμα «φωτογήρανση». Έχουν δε εμπλακεί στην ανάπτυξη καταρράκτη και εκφύλισης της ωχράς κηλίδας. Αποτελούν το 95% της ηλιακής ακτινοβολίας UV που φθάνει στην επιφάνεια της Γης.

Η UVB (280-315 nm) είναι υπεριώδης ακτινοβολία υψηλής ενέργειας που προκαλεί το κάψιμο του δέρματός σας. Ο κερατοειδής μπλοκάρει τις περισσότερες ακτίνες UVB που εισέρχονται στο μάτι, προστατεύοντας τους εσωτερικούς ιστούς ματιών από αυτές. Αλλά η υπερβολική έκθεση στο υπεριώδες φως μπορεί να προκαλέσει «ηλιακό έγκαυμα» του κερατοειδούς που ονομάζεται φωτοκερατίτιδα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε προσωρινή απώλεια της όρασης («τύφλωση χιονιού»συνήθως 24-48 ώρες.). Η έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία έχει επίσης συσχετιστεί με την ανάπτυξη πτερυγίων και στεατίων στην επιφάνεια του ματιού.

Εκτός από την πρόκληση οφθαλμικών προβλημάτων, και οι δύο ακτίνες UVA και UVB μπορεί να προκαλέσουν καρκίνο του δέρματος του προσώπου, συμπεριλαμβανομένου του λεπτού δέρματος των βλεφάρων και της περιοχής γύρω από τα μάτια.

Ο κίνδυνος για βλάβη των ματιών από την έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία και την HEV είναι μεγαλύτερος: σε τροπικές περιοχές, σε μεγάλα υψόμετρα, μεταξύ 10 το πρωί και 3 το απόγευμα, όταν υπάρχουν επιφάνειες με υψηλό δείκτη αντανάκλασης (χιόνι, νερό, άμμος), σε άτομα που παίρνουν φάρμακα (αντιβιοτικά: τετρακυκλίνες- σουλφοναμίδες, αντισυλληπτικά, διουρητικά και ηρεμιστικά).

Επομένως τα παιδιά, ακόμα και τα βρέφη, πρέπει να φορούν γυαλιά ηλίου που να μπορούν να μπλοκάρουν την ακτινοβολία UV και HEV οποτεδήποτε βρίσκονται σε εξωτερικούς χώρους κατά τη διάρκεια της ημέρας. Αυτό ισχύει ακόμα και σε συννεφιασμένες ημέρες, επειδή οι περισσότερες υπεριώδεις ακτίνες (που είναι αόρατες) και κάποιες ακτίνες HEV (υψηλής ενέργειας) μπορούν να διεισδύσουν και μέσα από τα σύννεφα. Σύμφωνα με τις διεθνείς οδηγίες, τα γυαλιά ηλίου των παιδιών θα πρέπει να μπλοκάρουν 99 έως 100 τοις εκατό και των δύο τύπων ακτινοβολιών: UVA και UVB.

]]> Πώς ή τί βλέπει το μωρό μας; https://vickyfollidi.gr/%cf%80%cf%8e%cf%82-%ce%ae-%cf%84%ce%af-%ce%b2%ce%bb%ce%ad%cf%80%ce%b5%ce%b9-%cf%84%ce%bf-%ce%bc%cf%89%cf%81%cf%8c-%ce%bc%ce%b1%cf%82/ Sun, 22 Jan 2017 12:56:29 +0000 https://vickyfollidi.gr/?p=8584

Η όραση είναι πραγματικά μια μαθησιακή διαδικασία. “Μαθαίνουμε να βλέπουμε όπως μαθαίνουμε να μιλάμε”, είναι μια φράση που οι γονείς  διαβάζουν ή ακούν  συχνά από τον οφθαλμίατρο για παιδιά. Η ανατομική ακεραιότητα όλων των δομών του παιδικού ματιού είναι ύψιστης σημασίας για την εξασφάλιση της φυσιολογικής ανάπτυξης της όρασης αλλά δεν είναι αρκετή. Η όραση είναι η μόνη από τις αισθήσεις  που ωριμάζει σταδιακά  μετά την γέννηση. Όσο τα φωτεινά ερεθίσματα (εικόνες) φθάνουν στο εσωτερικού του ματιού τόσο δημιουργούνται και ωριμάζουν καινούριες συνδέσεις νευρικών κυττάρων που μεταφέρουν την εικόνα στο κέντρο της όρασης στον ινιακό λοβό του εγκεφάλου για να γίνουν αντιληπτές (βλέπουμε χαρακτηριστικά στην παρακάτω εικόνα πώς βλέπει το ίδιο αντικείμενο ένα νεογέννητο καθώς μεγαλώνει). Στην συνέχεια η οπτική εμπειρία και η παράλληλη ωρίμανση του νευρικού τους συστήματος οδηγεί σταδιακά στην σύνδεση της εικόνας με το πώς ονομάζει το παιδί αυτό που βλέπει.

 

 

Στην παρακάτω διεύθυνση βάζοντας οποιαδήποτε εικόνα θέλετε μπορείτε να δείτε αυτομάτως πώς την βέπει το μωρό σας ανάλογα με την ηλικία του συμπληρώνοντας στα αντίστοιχα πεδία τα στοιχεία που ζητούνται (η ηλικία του μωρού, η απόσταση του αντικειμένου και το αντικείμενο προσήλωσης) :

http://tinyeyes.com/tinyeyes/tryit2.php?&img1=uploads%2F1485510541_orig.jpg&img2=uploads%2F1485510541_sim.jpg&simType=4-week+old+at+24+inches&imageCached=1485510541_orig.jpg&imEngIP=

 

 

 

Η φράση όμως “Μαθαίνουμε να βλέπουμε όπως μαθαίνουμε να μιλάμε” κρύβει μέσα της και την απάντηση στο ερώτημα: “Γιατί να ελέγχουμε την όραση των μωρών σε τόσο μικρή ηλικία;” Γιατί ακόμα και ένα μικρό οφθαλμολογικό πρόβλημα στην παιδική ηλικία που παρεμποδίζει την φυσιολογική πορεία ωρίμανης της όρασης -εφόσον δεν εντοπισθεί έγκαιρα και σωστά- , είναι δυνατόν να επιδράσει πάνω της με τρόπο καθοριστικό και συχνά μη αναστρέψιμο στις μεγαλύτερες ηλικίες. Τελικά τα προβλήματα όρασης που πιθανά να προκύψουν, συνοδεύουν ολόκληρη την ενήλικη ζωή.

Ο προληπτικός παιδοφθαλμολογικός έλεγχος είναι ο μόνος τρόπος έγκαιρης διάγνωσης και αντιμετώπισης οφθαλμολογικών προβλημάτων της νεογνικής, βρεφικής και παιδικής ηλικίας αφού οι ίδιοι οι ασθενείς δεν μπορούν να τα εκφράσουν ή και να τα αντιληφθούν. Ιδιαίτερα όταν το πρόβλημα αφορά το ένα μάτι η κατάσταση είναι δυνατόν να μην γίνει αντιληπτή  από τα ίδια τα παιδιά και τους γονείς τους ακόμα και σε μεγαλύτερες ηλικίες. Στον παρακάτω πίνακα βλέπουμε τις διεθνείς συστάσεις για τον οφθαλμολογικό έλεγχο των παιδιών:

Ασυμπτωματικά / χωρίς κίνδυνο Υψηλού κινδύνου*
Στη γέννηση & μέχρι την ηλικία των 6 μηνών Στη γέννηση & μέχρι την ηλικία των 6 μηνών ή και νωρίτερα εφόσον συνιστάται
3 ετών Μέχρι την ηλικία των 3 ετών ή και νωρίτερα εφόσον συνιστάται
Πριν την α’ δημοτικού και εφεξής ετησίως Ετησίως ή πιο συχνά εφόσον συνιστάται

Στην κατηγορία υψηλού κινδύνου ανήκουν παιδιά με υψηλή προδιάθεση να παρουσιάσουν κάποιο οφθαλμολογικό νόσημα το οποίο είναι δυνατόν να οδηγήσει σε σοβαρές διαταραχές της όρασής τους -εφόσον δεν αντιμετωπισθεί έγκαιρα- και τα οποία πρέπει να εξετάζονται περισσότερες φορές ή πιο συχνά από τον υπόλοιπο παιδιατρικό πληθυσμό. Οι κυριότεροι προδιαθεσικοί παράγοντες που τοποθετούν νεογνά, βρέφη ή παιδιά σε αυτήν την κατηγορία είναι:

  • Προωρότητα, χαμηλό βάρος γέννησης, χορήγηση οξυγόνου στην γέννηση, ενδοκοιλιακή αιμορραγία ΙΙΙ ή IV  βαθμού
  • Οικογενειακό ιστορικό ρετινοβλαστώματος, συγγενούς καταρράκτη, ή μεταβολικών και  γενετικών ασθενειών
  • Μόλυνση της μητέρας κατά την εγκυμοσύνη (π.χ., ερυθρά, τοξοπλάσμωση, αφροδίσιο νόσημα, έρπης, κυτταρομεγαλοϊός, ή AIDS)
  • Εργώδης ή υποβοηθούμενος τοκετός ο οποίος μπορεί να σχετίζεται με περιγενητικό stress ή χαμηλές βαθμολογίες στο test του Apgar score
  • Υψηλά διαθλαστικά σφάλματα  (μυωπία-υπερμετρωπία-αστιγματισμός)
  • Στραβισμός
  • Aνισομετρωπία
  • Γνωστή ή πιθανολογούμενη δυσλειτουργία του κεντρικού νευρικού συστήματος που αποδεικνύεται από την ύπαρξη:  αναπτυξιακής καθυστέρησης, εγκεφαλικής παράλυσης, δυσμορφίας χαρακτηριστικών, επιληπτικών κρίσεων ή υδροκεφάλου

pathiseis14

]]> Emerging therapies for inherited retinal degeneration (Σύγχρονες θεραπείες για τις κληρονομικές εκφυλιστικές παθήσεις του αμφιβληστροειδή χιτώνα του ματιού) https://vickyfollidi.gr/emerging-therapies-inherited-retinal-degeneration/ Fri, 16 Dec 2016 10:54:38 +0000 https://vickyfollidi.gr/?p=8562 Science Translational Medicine  07 Dec 2016:
Vol. 8, Issue 368, pp. 368rv6
DOI: 10.1126/scitranslmed.aaf2838

 

Science Translational Medicine: 8 (368)

Inherited retinal degenerative diseases, a genetically and phenotypically heterogeneous group of disorders, affect the function of photoreceptor cells and are among the leading causes of blindness. Recent advances in molecular genetics and cell biology are elucidating the pathophysiological mechanisms underlying these disorders and are helping to identify new therapeutic approaches, such as gene therapy, stem cell therapy, and optogenetics. Several of these approaches have entered the clinical phase of development. Artificial replacement of dying photoreceptor cells using retinal prostheses has received regulatory approval. Precise retinal imaging and testing of visual function are facilitating more efficient clinical trial design. In individual patients, disease stage will determine whether the therapeutic strategy should comprise photoreceptor cell rescue to delay or arrest vision loss or retinal replacement for vision restoration.

 

Ελεύθερη μετάφραση:

Οι κληρονομικές εκφυλιστικές ασθένειες του αμφιβληστροειδή χιτώνα του ματιού, είναι μια ετερογενής ομάδα διαταραχών, γενετικά και φαινοτυπικά , που επηρεάζουν τη λειτουργία των φωτοϋποδοχέων και αποτελούν μια από τις κύριες αιτίες τύφλωσης.
Οι πρόσφατες εξελίξεις στη μοριακή γενετική και κυτταρική βιολογία ρίχνουν φως στους μηχανισμούς που οδηγούν στην εκδήλωση των παθήσεων αυτών , βοηθώντας έτσι και στον εντοπισμό νέων θεραπευτικών προσεγγίσεων, όπως η γονιδιακή θεραπεία, η θεραπεία με βλαστοκύτταρα, και τα Optogenetics. Αρκετές από αυτές τις προσεγγίσεις, εφαρμόζονται ήδη και κλινικά. Έχει δε λάβει νόμιμη έγκριση η τεχνητή αντικατάσταση κατεστραμένων φωτοϋποδοχέων με χρήση προθέσεων αμφιβληστροειδούς. Η ακριβής απεικόνιση του αμφιβληστροειδούς χιτώνα καθώς και η εκτίμηση της λειτουργικότητας της όρασης μετά την σύγχρονη αυτή θεραπευτική τεχνική, οδηγούν στον πληρέστερο σχεδιασμό των κλινικών δοκιμών που θα αποδείξουν την αποτελεσματικότητά της. Σε μεμονωμένους ασθενείς, το στάδιο της νόσου είναι αυτό που καθορίζει κατά πόσον η θεραπευτική στρατηγική θα αφορά μόνο στην διάσωση των φωτοϋποδοχέων ώστε είτε να καθυστερήσει ή να αρθεί η επιδείνωση της όρασης των ασθενών ή στην αντικατάσταση του αμφιβληστροειδούς για την αποκατάσταση της όρασης.

]]> Τα παιδιά μας και τα μάτια … τους! https://vickyfollidi.gr/%cf%84%ce%b1-%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%b9%ce%ac-%ce%bc%ce%b1%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%84%ce%b1-%ce%bc%ce%ac%cf%84%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%82-2/ Fri, 04 Nov 2016 08:55:20 +0000 https://vickyfollidi.gr/?p=8524 Slide3_1800x500Πολύ συχνά οι γονείς ρωτούν:

  • Διαφέρουν τα οφθαλμολογικά προβλήματα των παιδιών από των ενηλίκων; Στα παιδιά συναντάμε κλινικές οντότητες και αντιμετωπίζουμε  παθήσεις που δεν υπάρχουν στους ενήλικες (αμφιβληστροειδοπάθεια προωρότητας, συγγενείς ανωμαλίες, συγγ. καταρράκτη, συγγ. γλαύκωμα κ.λ.π.), άλλες που φτάνουν σ’ αυτούς επειδή δεν αντιμετωπίσθηκαν στην  παιδική ηλικία (αμβλυωπία, στραβισμός) και άλλες που απαιτούν άμεση διάγνωση ή άμεση αντιμετώπιση (μελαγχρωστική αμφιβληστροειδοπάθεια, ν. Coats κ.λ.π.). Ακόμα και οι ενδείξεις χορήγησης γυαλιών στα παιδιά διαφοροποιούνται, αφού σκοπός της χορήγησής τους δεν είναι μόνο η καλύτερη οπτική οξύτητα, αλλά κυρίως η ωρίμανση της οπτικής οδού και η διασφάλιση διόφθαλμης όρασης με ακέραιους ποιοτικούς χαρακτήρες. Διαφέρει επίσης, ο τρόπος προσέγγισης του παιδιού και του ευαίσθητου περιβάλλοντός του, ώστε να επιτευχθεί η αναγκαία συνεργασία του άρρηκτα αυτού συνδεδεμένου δίπολου, για την άρτια εκτίμηση της οπτικής λειτουργίας των παιδιών.
  • Γιατί να εξετάζονται προληπτικά τα παιδιά; Η έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση των παιδοφθαλμολογικών παθήσεων, εγγυάται ενήλικες απαλλαγμένους από σοβαρά προβλήματα όρασης. Στο άρτια οργανωμένο παιδοφθαλμολογικό μας ιατρείο γίνεται πλήρης προληπτικός οφθαλμολογικός έλεγχος σε νεογνά, βρέφη και παιδιά.
  • Πότε πρέπει να εξετάζονται τα παιδιά; Σύμφωνα με τα ισχύοντα διεθνή πρότυπα ο προληπτικός έλεγχος πρέπει να γίνεται στην γέννηση, στο 1ο,  3ο,  5ο έτος  και ακολούθως ετησίως.
  • Ποια τα συνήθη νοσήματα  ανά ηλικία που απαιτούν έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση;
    • Νεογνική ηλικία: συγγενείς ανατομικές ανωμαλίες (π.χ. συγγ. απόφραξη ρινοδακρυϊκού πόρου), οφθαλμολογικά σύνδρομα>1500, συγγ. καταρράκτης, συγγ. γλαύκωμα, συγγ. στραβισμός, νεογνική επιπεφυκίτιδα, αμφ/πάθεια προωρότητας.
    • 1ο έτος: στραβισμός, μυωπία, υπερμετρωπία, αστιγματισμός, φλεγμονές.
    • 3ο έτος: τα προηγούμενα και αμβλυωπία ή «τεμπέλικο μάτι» που αν δεν αντιμετωπισθεί το αργότερο μέχρι τα 7-8 έτη γίνεται μόνιμη.
    • 5ο έτος: τα προηγούμενα και ανισομετρωπίες, φορίες, ανεπάρκεια σύγκλισης κ.λ.π. που μπορεί να προκαλέσουν μαθησιακές δυσκολίες.
    • >5 ετών: τα προηγούμενα και  «σχολική μυωπία».

Τα παραπάνω μπορούν να διαγνωσθούν και να αντιμετωπισθούν είτε συντηρητικά (κολλύρια, γυαλιά, θεραπεία αμβλυωπίας) στο τακτικό ιατρείο, είτε χειρουργικά (καθετηριασμός ρινοδακρυϊκής οδού, ένθεση σωληναρίων σιλικόνης, επεμβάσεις αποκατάστασης στραβισμού, εξαίρεσης χαλαζίων κ.λ.π.) με βραχεία συνήθως νοσηλεία.

  • Τι είναι οι “σταγόνες” που χρησιμοποιούνται για την εξέταση; Υπάρχουν κίνδυνοι από την χρήση τους; Είναι κολλύρια που καταργούν προσωρινά την πολύ μεγάλη δύναμη προσαρμογής των παιδικών ματιών, αποκαλύπτοντας οποιοδήποτε διαθλαστικό σφάλμα. Παράλληλα, γίνεται πληρέστερος έλεγχος του βυθού λόγω της συνοδού μυδρίασης (αύξησης του μεγέθους της κόρης). Η μόνη ανεπιθύμητη δράση τους είναι το παροδικό θάμπωμα της κοντινής όρασης και σπάνια μια τοπική αλλεργική αντίδραση που υποχωρούν σε λίγες ώρες.
  • Μπορούν οι γονείς να προετοιμάσουν τα παιδιά τους; Οι γονείς μπορούν να προετοιμάσουν ιδιαίτερα τα μικρότερα παιδιά για την εξέταση με τη χρήση, για παράδειγμα, παιχνιδιών που βασίζονται στην αναγνώριση σχημάτων και συμβόλων. Κυρίως όμως πρέπει να εντάξουν τον τακτικό οφθαλμολογικό έλεγχο στις εξετάσεις ρουτίνας των παιδιών τους ώστε να γίνει μια οικεία και όπως θα ανακαλύψουν τελικά ευχάριστη διαδικασία που διασφαλίζει «τα παιδιά και τα… μάτια τους».
]]> ΑΠΟΡΡΥΠΑΝΤΙΚΑ ΣΕ ΜΟΡΦΗ ΥΓΡΗΣ ΤΑΜΠΛΕΤΑΣ https://vickyfollidi.gr/%ce%b1%cf%80%ce%bf%cf%81%cf%81%cf%85%cf%80%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%b1-%cf%83%ce%b5-%ce%bc%ce%bf%cf%81%cf%86%ce%b7-%cf%85%ce%b3%cf%81%ce%b7%cf%83-%cf%84%ce%b1%ce%bc%cf%80%ce%bb%ce%b5%cf%84/ Wed, 28 Sep 2016 09:36:58 +0000 https://vickyfollidi.gr/?p=8478 %cf%85%ce%b3%cf%81%ce%b7-%cf%84%ce%b1%ce%bc%cf%80%ce%bb%ce%b5%cf%84%ce%b1-%ce%b5%ce%b9%ce%ba%ce%bf%ce%bd%ce%b1Ένας καινούριος εχθρός για τα παιδιά στο σπίτι μας

Το τελευταίο διάστημα κυκλοφορούν στην αγορά απορρυπαντικά οικιακής χρήσης σε μορφή υγρής ταμπλέτας. Κάθε ταμπλέτα περιέχει περίπου 50ml ουσίας με ph 9. Τα προϊόντα αυτά έχουν σχεδιαστεί ώστε να τοποθετούνται κατευθείαν μέσα στον κάδο των πλυντηρίων οικιακής χρήσης και επειδή το απορρυπαντικό εσωκλείεται σε ειδικό περίβλημα, μοιάζουν περισσότερο ασφαλή. Όμως οι ταμπλέτες αυτές έχουν ιδανικό μέγεθος, σύσταση, χρώμα και σχήμα, ώστε να προκαλούν το ενδιαφέρον των μικρών παιδιών, που ενστικτωδώς το πρώτο που κάνουν είναι να τα πιέζουν με τα χεράκια τους και να τα βάζουν στο στόμα τους.

Παρότι έχουν μεγάλη ανθεκτικότητα, όταν έρχονται σε επαφή με το νερό ή το σάλιο των παιδιών, το περίβλημά τους μαλακώνει και, καθώς το δαγκώνουν, το υγρό μπορεί να διαρρεύσει ή να εκτιναχθεί μέσα στο στόμα τους. Στην περίπτωση αυτή οι αλκαλικές χημικές ουσίες του υγρού της κάψουλας προκαλούν άμεσο χημικό έγκαυμα με αποτέλεσμα σοβαρά αναπνευστικά προβλήματα λόγω της ταχείας ανάπτυξης οιδήματος στους αεραγωγούς. Η άμεση μεταφορά του παιδιού σε νοσοκομείο είναι επιτακτική αφού ο κίνδυνος της πλήρους απόφραξης των αεραγωγών είναι μεγάλος με δυνητικά μοιραίες συνέπειες.

Όταν συνθλίβονται δυνατά με τα χέρια ή τα δόντια, το περιεχόμενό τους είναι δυνατόν να εκτιναχθεί επίσης και προς τα μάτια ή το πρόσωπο, προκαλώντας αντίστοιχα χημικό έγκαυμα. Οι βλάβες των ματιών από τις αλκαλικές χημικές ουσίες (βάσεις), είναι δυνητικά βαριές. Το απορρυπαντικό προκαλεί νέκρωση των επιθηλιακών κυττάρων του επιπεφυκότα και του κερατοειδούς που εκδηλώνεται με άμεσο, συνήθως ερεθισμό των ματιών και έντονο πόνο.

Όταν η βλάβη αφορά και στα βασικά αρχέγονα επιθηλιακά κύτταρα (stem cells) που βρίσκονται στο σκληροκερατοειδικό όριο (ΣΚΟ) – τα οποία μεταναστεύοντας επιτελούν την αναγέννηση του επιθηλίου του κερατοειδούς- εμποδίζεται η επούλωσή του. Η καταστροφή επίσης των καλυκοειδών κυττάρων του επιπεφυκότα οδηγεί σε αστάθεια της δακρυϊκής στιβάδας και διαταράσσει την εφύγρανση του οφθαλμού. Αυτό αυξάνει τον κίνδυνο όψιμων επιπλοκών, όπως ο σχηματισμός συμβλεφάρου (σύμφυση μεταξύ βολβού και βλεφάρου) ή και ουλώδους εντροπίου. Η σαπωνοποίηση και καταστροφή των λιπιδίων του κερατοειδούς, τα οποία συνδέονται με τις βλεννοπρωτείνες και το κολλαγόνο του στρώματος, οδηγεί συχνά σε μόνιμες θολερότητες και μακροχρόνιες ανωμαλίες στον επιφανειακό χιτώνα του οφθαλμού. Τελικά μέσω της διάσπασης των φυσιολογικών φραγμών του κερατοειδούς, οι αλκαλικές αυτές χημικές ουσίες διεισδύουν στον πρόσθιο θάλαμο προκαλώντας βλάβες και στις εσώτερες ανατομικές δομές του βολβού: την ίριδα, τον φακό και το ακτινωτό, όπως καταρράκτη, πρόσθια ραγοειδίτιδα ή και γλαύκωμα. Όταν δε, μεταβάλλουν σημαντικά ή παρατεταμένα το ph του προσθίου θαλάμου είναι δυνατόν να οδηγήσουν σε σοβαρή υποτονία και τελικά μακροπρόθεσμα, ακόμα και σε φθίση και απώλεια του βολβού.

Γίνεται λοιπόν σαφές ότι η αντιμετώπιση των περιστατικών αυτών πρέπει να είναι άμεση και σύμφωνη με τα θεραπευτικά πρωτόκολλα που ισχύουν για τα εγκαύματα από αλκάλεα, συνεχείς σχολαστικές πλύσεις με τουλάχιστον 2 λίτρα φυσιολογικού ορού για μία περίπου ώρα, με διπλή αναστροφή των βλεφάρων για την απομάκρυνση των υπολειμμάτων του απορρυπαντικού που επαναλαμβάνονται σε κάθε εξέταση τα πρώτα 24ωρα.

Επίσης, είναι απαραίτητη η απομάκρυνση των νεκρωμένων επιθηλίων, η ενστάλλαξη κυκλοπληγικών και στεροειδών ουσιών και προληπτικά αντιβιοτικών κολλυρίων σε συχνά και τακτικά διαστήματα. Παράλληλα χρειάζεται ισχυρή ενυδάτωση τοπικά και ενίσχυση της επιθηλιοποίησης του κερατοειδούς καθώς και έλεγχο της τοπικής φλεγμονής με ειδικά σκευάσματα τοπικά ή και συστηματικά). Η παρακολούθηση στην συνέχεια επιβάλλεται να είναι πολύ συχνή για την έγκαιρη αντιμετώπιση των εκάστοτε εν δυνάμει επιπλοκών, που προαναφέρθηκαν.

Όλα τα παραπάνω προϋποθέτουν την νοσηλεία των μικρών ασθενών, που με βάση την επικρατούσα διεθνή επιστημονική εμπειρία των τελευταίων ετών, διαρκεί κατά μέσο όρο 3-5 ημέρες. Στα περισσότερα περιστατικά που αναφέρονται βιβλιογραφικά -και κυρίως σε όσα από αυτά εκδηλώθηκε άμεσα ο ερεθισμός των ματιών-ο κερατοειδής επουλώθηκε φυσιολογικά μετά την κατάλληλη θεραπεία, χωρίς άλλες επιπλοκές. Το ίδιο συνέβη και στις περιπτώσεις που αντιμετωπίσαμε στις κλινικές που συνεργαζόμαστε. Περισσότερες επιπλοκές παρατηρήθηκαν σε περιπτώσεις με καθυστερημένη έναρξη ή πλημμελή θεραπευτική αγωγή.

Τα χημικά εγκαύματα αποτελούν σημαντικό κομμάτι των οικιακών ατυχημάτων. Είναι γνωστό ότι κάθε χημική ουσία που χρησιμοποιείται στα νοικοκυριά, θα πρέπει να φυλάσσεται σε μέρη μη προσβάσιμα στα μικρά παιδιά. Παρότι στα προϊόντα αυτά αναγράφεται η σχετική προειδοποίηση, υπάρχει η πιθανότητα είτε να μην βρίσκεται σε εμφανές σημείο είτε οι καταναλωτές να μην δώσουν την απαιτούμενη προσοχή. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με την εξαιρετικά γοητευτική, κυρίως για τα μικρότερα παιδιά, εξωτερική εμφάνιση των νέων αυτών οικιακών εχθρών– σαν γλυκά ή καραμέλες – μεγιστοποιεί τον κίνδυνο που δημιουργούν και επιβάλλει την ιδιαίτερη προσοχή των γονιών στον τρόπο αποθήκευσης τους, αφού πάντοτε η πρόληψη αποτελεί την καλύτερη θεραπεία.

]]>